Szkoła Podstawowa nr 4 w Zgierzu: Historia pełna wyzwań i wspomnień

W sercu Zgierza, przy ulicy Łódzkiej, kryje się miejsce pełne historii i wspomnień – Szkoła Podstawowa nr 4. Jej mury, które niezmiennie stoją od ponad stu lat, były świadkami wielu ważnych wydarzeń, od okresu zaborów po współczesność. Zapraszamy na podróż przez dzieje tej wyjątkowej placówki, która nie tylko kształciła młode pokolenia, ale także przetrwała burzliwe czasy.

Początki i architektura

Szkoła rozpoczęła swoją działalność na początku XX wieku w parterowym budynku, zaprojektowanym w stylu fabrycznego neogotyku. Mimo upływu lat, jej pierwotny wygląd można podziwiać na zachowanych pocztówkach. W tamtym czasie uczęszczało do niej około 250 dzieci, a wnętrze mieściło cztery duże sale lekcyjne oraz trzy mniejsze pomieszczenia. W skład wyposażenia wchodziły także pokój nauczycielski i kancelaria.

Wojenne perturbacje

Podczas I wojny światowej budynek szkoły został przekształcony na potrzeby wojskowe. Rosyjskie, a następnie niemieckie oddziały wykorzystywały przestrzeń sal jako stajnie oraz miejsca zakwaterowania żołnierzy. Pomimo tych trudności, po zakończeniu wojny szybko przywrócono szkole jej pierwotne funkcje.

Powrót do edukacji

Rok 1918 przyniósł odzyskanie niepodległości, co umożliwiło wznowienie działalności szkoły. Władze Zgierza zainicjowały odbudowę systemu edukacyjnego, otwierając dwie szkoły powszechne – nr 1 i nr 4 – w jednym budynku. Kierownictwo objęła Olga Timofiejewa oraz Roman Krzemiński. Wkrótce, w 1924 roku, obie szkoły połączono w jedną Publiczną Szkołę Powszechną nr 4.

Wizja Jana Niepokoja

Na czele zjednoczonej szkoły stanął Jan Niepokój, znakomity pedagog i organizator. Jego praca jako kierownika była wysoko ceniona przez uczniów i rodziców. W latach 20. XX wieku szkoła mierzyła się z problemem przeludnienia, co zmusiło do prowadzenia zajęć na dwie zmiany.

Nowe możliwości dzięki rozbudowie

Rok 1937 oznaczał dla szkoły nowy początek. Dzięki staraniom Jana Niepokoja, magistrat przyznał fundusze na rozbudowę. Proces budowy obejmował nadbudowę dodatkowych pięter oraz stworzenie nowoczesnej sali gimnastycznej. Już w listopadzie tego roku budynek został uroczyście poświęcony i oddany do użytku z nowymi pomieszczeniami wyposażonymi w nowoczesne pomoce dydaktyczne.

Trudne czasy II wojny światowej

Wybuch II wojny światowej zakłócił działalność szkoły. W 1939 roku nauka została zawieszona, a wielu nauczycieli spotkał tragiczny los – część wyjechała, inni zostali aresztowani lub wysiedleni. Jan Niepokój również doświadczył szykan i został tymczasowo aresztowany. Po zwolnieniu kontynuował tajne nauczanie aż do wysiedlenia w 1940 roku.

Odrodzenie po wojnie

Po zakończeniu wojny, już w lutym 1945 roku, szkoła wznowiła działalność edukacyjną. Powrócili nauczyciele, w tym Jan i Maria Niepokojowie, gotowi do odbudowy życia szkolnego. Szkoła odzyskała swoją rolę jako miejsce nauki i wychowania kolejnych pokoleń zgierzan.

źródło: facebook.com/MiastoZgierz