Mariusz Bonaszewski oczarował Zgierz swoją opowieścią

Styczniowe spotkanie w ramach cyklu „Co za gość…” miało zaszczyt gościć Mariusza Bonaszewskiego, który zaprezentował się w nietypowej roli. Zgierska biblioteka zamieniła się w scenę, na której aktor dzielił się swoimi życiowymi doświadczeniami. Jego opowieść, pełna emocji i humoru, była daleka od konwencjonalnej formuły pytań i odpowiedzi.

Nieoczekiwane wspomnienia

Przyjazd Bonaszewskiego do Zgierza przywołał wiele wspomnień związanych z jego współpracą z Maciejem Kozłowskim, znanym aktorem z tego miasta. Wspólne teatralne chwile oraz zaangażowanie Kozłowskiego w lokalne sprawy pozostawiły w Bonaszewskim trwały ślad. Opowieści o ich relacjach były pełne wzruszeń, szczególnie gdy wspominał trudne czasy choroby przyjaciela.

Droga do aktorstwa

Bonaszewski, pochodzący z Pomorza, od najmłodszych lat mierzył się z jąkaniem. Jako dziecko jego wypowiedzi były na tyle trudne, że nauczycielka prosiła go o pisemne odpowiedzi. Mimo to, zafascynowany książkami i spektaklami, kształtował swoją artystyczną pasję. Wspomnienia z dzieciństwa były dla niego ważnym punktem odniesienia w drodze do aktorskiej kariery.

Inspiracje i wyzwania zawodowe

Podczas spotkania Bonaszewski dzielił się anegdotami o swoich mistrzach, takich jak Gustaw Holoubek czy Tadeusz Łomnicki. Zwrócił uwagę na trudności związane z wcielaniem się w „czarne charaktery” i przyznał, że z czasem role brutalnych postaci zaczęły go męczyć. Nie usprawiedliwiał swoich postaci, co dodawało głębi jego kreacjom.

Rola Marszałka i inne wyzwania

Publiczność była zainteresowana jego przygotowaniami do roli Józefa Piłsudskiego, którą odgrywał dwukrotnie. Aktor opowiedział, jak trudne bywa wyjście z roli po zakończeniu spektaklu czy filmu. Zgromadzeni docenili jego umiejętności również w zakresie nagrywania audiobooków, co podkreślono licznymi komplementami.

Spotkanie zakończyło się owacją na stojąco, co było wyrazem uznania dla talentu i osobowości Mariusza Bonaszewskiego, który tego wieczoru nie tylko opowiadał, ale przede wszystkim żył swoimi opowieściami przed zgromadzoną publicznością.

Źródło: „Zgierz. Moja przestrzeń” Nr 2/2026

Źródło: Urząd Miasta Zgierza