Zgierz: Włókiennicza edukacja w Polsce po II wojnie światowej

Po zakończeniu II wojny światowej, Zgierz zyskał miano ośrodka edukacji włókienniczej w Polsce. Miasto to, znane z przemysłu włókienniczego, stało się miejscem, gdzie wykształciły się pokolenia specjalistów. Historia ta sięga jeszcze czasów przedwojennych, kiedy to od 1821 roku zgierscy przedsiębiorcy samodzielnie szkolili swoich pracowników. W okresie wojennym, rozwój przemysłu w Zgierzu uległ zahamowaniu, a liczne maszyny zostały utracone na rzecz okupantów. Jednak już w pierwszych dniach po zakończeniu wojny, rozpoczęto odbudowę infrastruktury przemysłowej, co stanowiło fundament dla przyszłego rozwoju edukacji w tym regionie.

Powstanie Szkoły Przemysłu Wełnianego

26 czerwca 1946 roku na mocy decyzji ministerialnej została utworzona Szkoła Przemysłu Wełnianego w Zgierzu. Na jej czele stanął Michał Leszczyński. Nowa placówka rozpoczęła działalność 1 września, mieszcząc się początkowo w budynku Szkoły Podstawowej nr 4. Pierwszy rocznik liczył 102 uczniów, którzy podjęli naukę na kierunkach tkackim i przędzalniczym. Aby umożliwić praktyczne kształcenie, szkoła przejęła budynek dawnej fabryki Lana oraz korzystała z maszyn udostępnionych przez Zakłady im. J. Dąbrowskiego.

Różnorodność kulturowa w edukacji

Szkoła nie tylko kształciła lokalną młodzież. Wśród uczniów można było znaleźć osoby z różnych miejscowości, a także z zagranicy. W roku szkolnym 1947/1948, w ramach pomocy międzynarodowej, w szkole uczyło się 38 młodych ludzi z Jugosławii, co nadawało edukacji w Zgierzu międzynarodowy wymiar.

Dynamika rozwoju i innowacje

Wysoki poziom nauczania w szkole przyciągał uwagę nadzorujących instytucji. W efekcie, 1 października 1952 roku, placówka została przemianowana na Technikum Włókiennicze Przemysłu Lekkiego. Absolwenci tej szkoły zyskiwali tytuł technika. W roku szkolnym 1955/1956 wprowadzono unikalną specjalność – przędzalnictwo czesankowe wełny, co było nowością na skalę krajową. Zakłady im. J. Dąbrowskiego przekazały na potrzeby tej specjalności zmodernizowaną przędzalnię zgrzebną.

Zmiany lokalizacyjne i rosnące zapotrzebowanie

Ważnym momentem w historii szkoły było jej przeniesienie z lokalu Liceum Ogólnokształcącego im. Staszica na ul. Sokołowską 2. Budynek ten dzielono z Technikum Chemicznym. Wraz z modernizacją istniejących zakładów i powstawaniem nowych, jak np. przędzalnia w Zawierciu Merinotex, zapotrzebowanie na wykształconych specjalistów rosło.

Jubileusze i nowe inwestycje

Rok 1971 przyniósł obchody 25-lecia istnienia szkoły, które zbiegło się z III Zjazdem Absolwentów. W tym czasie podpisano akt erekcyjny nowego internatu przy ul. Łódzkiej 69a. Ukończony w 1972 roku budynek miał na celu poprawę warunków bytowych uczniów spoza Zgierza, którzy wcześniej musieli mieszkać w mniej dostosowanych budynkach.

Źródło: miesięcznik Zgierz Moja Przestrzeń nr 9/2021, Fot: Biuletyn okolicznościowy z okazji 50-lecia Technikum Włókienniczego, Zgierz 1996, zbiory Muzeum Miasta Zgierza.

Źródło: facebook.com/MiastoZgierz