Poznaj fascynującą historię Szkoły Podstawowej nr 5 w Zgierzu z Muzeum Miasta Zgierza

Historia Zgierskiej Szkoły Podstawowej nr 5: Ewolucja i Znaczenie

W Zgierzu, mieście z bogatą historią, znajduje się Szkoła Podstawowa nr 5, której korzenie sięgają czasów osadnictwa niemieckiego. Początkowo jako sześcioklasowa, a od 1928 roku siedmioklasowa Publiczna Szkoła Powszechna nr 5, placówka ta stała się istotnym elementem edukacyjnego krajobrazu miasta. Mieściła się przy ulicy J. Piłsudskiego 33, obecnie znanej jako ulica Długa, i była znana jako szkoła „ewangelicka” z powodu niemieckiego języka nauczania.

Powstanie i Rozwój Szkoły

Szkoła rozpoczęła swoją działalność w 1870 roku, kiedy to parafia zakupiła budynek przy Długiej. Po przeprowadzeniu niezbędnych remontów budynek przekształcono w szkołę parafialną. Nowa lokalizacja pozwoliła na zwiększenie kadry nauczycielskiej, w której znaleźli się m.in. Ludwig Bräutigam i Julie Weber. Ta ostatnia została usunięta z pracy w 1883 roku, ponieważ sprzeciwiała się rusyfikacji systemu oświaty. W późniejszych latach do grona nauczycieli dołączył Theodor Paschke.

Szkoła w Czasach Wojen

W przededniu I wojny światowej, w 1913 roku, szkoła zatrudniała ośmiu nauczycieli i kształciła 480 uczniów. W okresie wojennym, do marca 1915 roku, placówka była zamknięta. Po wznowieniu działalności liczba uczniów z miejscowej społeczności niemieckiej utrzymywała się na poziomie 300-340 dzieci rocznie.

W latach dwudziestych szkoła przekształciła się w siedmioklasową placówkę z siedmioma oddziałami, co wiązało się z redukcją liczby nauczycieli do 5-7 etatów. System edukacyjny był elastyczny – dozory szkolne zbierały deklaracje od rodziców dotyczące preferowanego języka nauczania. Jeśli większość rodziców wyrażała chęć kontynuowania nauki w języku niemieckim, szkoła dostosowywała swoje programy do tych wymagań, zgodnie z wytycznymi władz oświatowych.

Kierownictwo i Wpływ Społeczny

Na czele szkoły przez wiele lat stał Oskar Kotula, który przejął obowiązki po Erneście Riewe na początku lat dwudziestych. Kotula był nie tylko dyrektorem, ale również aktywnym działaczem na rzecz społeczności lokalnej. Jako radny miejski w 1927 roku oraz w okresie wielkiego kryzysu ekonomicznego w 1930 roku, apelował o wsparcie dla dzieci poprzez akcje dożywiania. Proponował tworzenie komitetów złożonych z nauczycieli i rodziców, aby skuteczniej pozyskiwać środki na ten cel.

Dalsze Losy Budynku Szkolnego

Po zakończeniu II wojny światowej budynek przy Długiej służył różnym celom edukacyjnym. Mieściła się tam Szkoła Podstawowa nr 8, a później Szkoła Muzyczna. Obecnie budynek wrócił do swojego pierwotnego właściciela – parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Zgierzu, co stanowi symboliczne zamknięcie pewnego rozdziału w jego historii.

źródło: facebook.com/MiastoZgierz